Słowo#16 Prezentacja.

[27 marca 2018, cytat dnia: „Osoba mówiąca, że się czegoś nie da zrobić, nie powinna przeszkadzać osobie, która to właśnie robi”- przysłowie chińskie, Międzynarodowy Dzień Teatru]

Ja nadal mam wątpliwości. Nie do wiary. Pytanie, czy to mi się śni wraca do mnie jak bumerang. A On pyta: Nadal mi nie wierzysz? Po tym wszystkim? Co jeszcze musi się wydarzyć, żebyś uwierzyła? Nie wiem. Jestem jak to przewrotne plemię żądające wciąż nowych znaków. Czytaj dalej Słowo#16 Prezentacja.

Słowo#15 „…kto utraci swoją duszę dla Mnie- ocali ją” (Łk 9, 24)*

[26 marca 2018, wspomnienie św. Dobrego Łotra]

Już od dłuższego czasu zbieram się do wyznania czegoś, a dokładnie ugryzienia i przeżucia w formie pisemnej pewnego istotnego tematu. Jest nim mianowicie Eucharystia, czyli przyjmowanie ciała i krwi Chrystusa. Dokładnie chodzi o pewne zdarzenie w moim życiu na drodze mojego nawracania, które zdeterminowało moje myślenie o przyjmowaniu Komunii Świętej. Zostałam obdarowana przez Niego pewnym pięknym prezentem w momencie, w którym myślałam, że jestem oddzielona od Jego łaski przez swoje grzechy. Czytaj dalej Słowo#15 „…kto utraci swoją duszę dla Mnie- ocali ją” (Łk 9, 24)*

Słowo#14 „Strzeż mnie jak źrenicy oka…” (Ps 17, 8)

[22 marca 2018, Światowy Dzień Wody]

Od pewnego czasu zastanawiam się nad tym, jak ogarnąć mentalnie Trójcę Świętą i świętych w jednym Kościele. Nie wspominając o aniołach. Przede wszystkim TEGO się nie da ogarnąć, powiedzmy sobie szczerze. Kościół katolicki obfituje w kult świętych, a do tego dochodzi fakt, że Bóg jest w trzech postaciach, ale tak naprawdę w jednej. W pierwszej próbie ogarniania robi się woda z mózgu. W drugiej patrzysz na nieskończone morze możliwości, a trzeciej nie masz ochoty podjąć. Czytaj dalej Słowo#14 „Strzeż mnie jak źrenicy oka…” (Ps 17, 8)

Słowo#13 Umarł Król, niech żyje Król.

[17 marca 2018, cytat dnia: „Głupota jest zawsze wystarczająca, mądrość nigdy” S. Mrożek]

„Piłat zauważył: A zatem jesteś królem? Jezus na to: Masz słuszność, jestem królem. Ja po to się urodziłem i po to przyszedłem na świat, aby złożyć świadectwo prawdzie. Każdy komu bliska jest prawda, słucha mojego głosu” (por. J 18, 37). Prościej się nie da, nawet Piłat zauważył. Czemu ja, czemu my wciąż nie zauważamy? Czytaj dalej Słowo#13 Umarł Król, niech żyje Król.

Słowo#12 Życie dookoła świata.

[13 marca 2018, moje 31. urodziny]

Będąc zapobiegawczą i zawsze krok z przodu, już w wigilię moich urodzin, kładąc się spać poprosiłam Go o urodzinowy prezent. Pierwszy raz w życiu. Szczerze mówiąc to z bezczelnością i ufnością dziecka, zażądałam podarunku, zapowiadając, że nie wykpi się prezentami i ciepłymi słowami od innych. Kolejnego dnia wieczorem zasypiałam już z myślą: uważaj o co prosisz, bo On prośby spełnia w nieoczekiwany sposób. Czytaj dalej Słowo#12 Życie dookoła świata.

Słowo#11 „Wiara to przepraszanie Boga, że się jej nie ma.”

[11 marca 2018, Faza księżyca: dąży do nowiu]

„Wiara to przepraszanie Boga, że się jej nie ma.”
(powiedzenie własne na podstawie rozmowy z babcią)

Co jakiś czas w swoich wątpliwościach mam zderzenie z podłogą i dzisiaj po niedzielnym pakiecie msza+ szkółka niedzielna+ rosołek po raz kolejny zaliczyłam parkiet. Moje poczucie beznadziei i nicnieznaczenia sięgnęło tak daleko, że wezbrała we mnie chęć dogłębnego przestudiowania księgi Hioba w całości. Z tymże, jak zwykle mój zamiar rozminął się z Jego zdaniem na temat tego, czego potrzebuję. Czytaj dalej Słowo#11 „Wiara to przepraszanie Boga, że się jej nie ma.”

Słowo#10 Dziękuję.

[8 marca 2018, Światowy Dzień Nerek]

Uzdrowiłeś mnie. Mimo ciągłego zapalenia rogówki widzę więcej. Spoglądam w oczy spotykanych ludzi, szukam i znajduję tam Ciebie. Czuję, jak zawsze nawet najbardziej subtelne zapachy, ale już mi nie przeszkadzają w zbliżeniu się do bezdomnej. Naprawiłeś też mój dotyk i wciąż przytulam innych, bo tego potrzebują- oni i ja. Nawet smak mi się zmienił, co jest konsekwencją trwania w poście. Ale najważniejszy jest słuch. Uzdrowiłeś mój słuch zewnętrzny i zaczęłam słyszeć innych, ale też mój słuch wewnętrzny i zaczęłam słyszeć siebie, a przede wszystkim Ciebie we mnie. Czytaj dalej Słowo#10 Dziękuję.

Słowo#9 Skok z okna.

[4 marca 2018, Dzień Walki z Prokrastynacją]

Panie pokazuj mi te miejsca w moim sercu, gdzie coś mnie oddziela od Ciebie. Burz mury, usuwaj bariery dając mi nowe wyzwania. Ja wiem, że wiele razy ich nie podejmę, stchórzę, wymięknę, zignoruję, bo nie będą mi na rękę. Do pewnych rzeczy dorastam szybciej, ale czasem ten kolejny krok i etap powoduje, że w moim odczuciu sprawiam zawód Tobie i sobie. Wiem, że nie podołałam i nie podołam jeszcze wielu próbom. Na szczęście Ty się nie poddajesz i wciąż wierzysz, że mi się uda. Czytaj dalej Słowo#9 Skok z okna.