Bo ona jest wszystkim. Bo to także moje imię.
Marche funèbre
Jestem głuchym dyrygentem
orkiestry niemej.
Mówię, żeby nie słuchać.
Nie słucham, żeby mówić.
Chcę nie mówić, żeby słuchać.
Chcę słuchać, żeby w końcu
przestać mówić.
Wtedy powstanie melodia,
która ciszą przemaszeruje
w górę.
I już tam zostanie na zawsze.
[5 kwietnia 2018, wschód Słońca 6:02, dzień trwa 13 h 13 min]
Święta, święta, a po Świętach Wielkanocnych w mojej głowie został jeden obraz. Jeden, choć złożony z dwóch scen. Obraz został mi podarowany podczas Liturgii Wieczerzy Paschalnej, w której uczestniczyłam pierwszy raz w życiu. Podczas początkowej części, kiedy wnętrze kościoła było pogrążone w ciemności i ciszy oraz oczekiwaniu, zamknęłam oczy i w mojej wyobraźni zostałam przeniesiona do wnętrza grobu wykutego w skale. Czytaj dalej „Słowo#17 Świetlista biel.”
[27 marca 2018, cytat dnia: „Osoba mówiąca, że się czegoś nie da zrobić, nie powinna przeszkadzać osobie, która to właśnie robi”- przysłowie chińskie, Międzynarodowy Dzień Teatru]
Ja nadal mam wątpliwości. Nie do wiary. Pytanie, czy to mi się śni wraca do mnie jak bumerang. A On pyta: Nadal mi nie wierzysz? Po tym wszystkim? Co jeszcze musi się wydarzyć, żebyś uwierzyła? Nie wiem. Jestem jak to przewrotne plemię żądające wciąż nowych znaków. Czytaj dalej „Słowo#16 Prezentacja.”
[26 marca 2018, wspomnienie św. Dobrego Łotra]
Już od dłuższego czasu zbieram się do wyznania czegoś, a dokładnie ugryzienia i przeżucia w formie pisemnej pewnego istotnego tematu. Jest nim mianowicie Eucharystia, czyli przyjmowanie ciała i krwi Chrystusa. Dokładnie chodzi o pewne zdarzenie w moim życiu na drodze mojego nawracania, które zdeterminowało moje myślenie o przyjmowaniu Komunii Świętej. Zostałam obdarowana przez Niego pewnym pięknym prezentem w momencie, w którym myślałam, że jestem oddzielona od Jego łaski przez swoje grzechy. Czytaj dalej „Słowo#15 „…kto utraci swoją duszę dla Mnie- ocali ją” (Łk 9, 24)*”
[22 marca 2018, Światowy Dzień Wody]
Od pewnego czasu zastanawiam się nad tym, jak ogarnąć mentalnie Trójcę Świętą i świętych w jednym Kościele. Nie wspominając o aniołach. Przede wszystkim TEGO się nie da ogarnąć, powiedzmy sobie szczerze. Kościół katolicki obfituje w kult świętych, a do tego dochodzi fakt, że Bóg jest w trzech postaciach, ale tak naprawdę w jednej. W pierwszej próbie ogarniania robi się woda z mózgu. W drugiej patrzysz na nieskończone morze możliwości, a trzeciej nie masz ochoty podjąć. Czytaj dalej „Słowo#14 „Strzeż mnie jak źrenicy oka…” (Ps 17, 8)”